Stapel de lettergrepen van Ararat op en je krijgt een berg:
Ik houd ervan om van letters woorden te bouwen en van woorden verhalen. Om de klank, de cadans, de betekenis. En om de vonken. Kets twee zinnen tegen elkaar en er ontstaat vuur. De Ararat is Armeens. De Ararat is Turks. Als het goed is (en met de Ararat is het goed), ontstijgt het verhaal het gelijk van de losse zinnen. De top als het eerste droge na de zondvloed, een schoongespoelde lei voor een nieuw begin - zo is de Ararat verankerd in het geloof van mijn jeugd.
In Ararat maakt Frank Westerman een adembenemende reis op het breukvlak religie en wetenschap.
‘Waar is de God van mijn kinderbijbel? Wie of wat heeft Zijn plaats ingenomen?’
Deze en andere vragen komen op wanneer de auteur vanuit Armeni e Bijbelse Ararat ziet, waarop ooit de ark van Noach zou zijn vastgelopen. Op zoek naar antwoorden houdt hij de mythes de steenharde realiteit van deze majestueuze berg tegen het licht.
Ararat, culminerend in de beklimming van de meer dan 5000 meter hoge vulkaan, is tegelijk een tijdreis door het Nederland dat in enkele decennia het anker van het geloof lichtte - en daar nu op terugkomt.
Frank Westerman (1964) is auteur van onder meer De graanrepubliek, het meervoudig bekroonde Ingenieurs van de ziel en El Negro en ik, dat is onderscheiden met de Gouden Uil Literatuurprijs. Zijn werk verschijnt in een tiental talen.