Geen plek in Europa weerspiegelt de tragedie van de 20ste eeuw beter dan de stad die achtereenvolgens Lemberg, Lwów en nu Lviv heet. Tien Poolse, Duitse, Oekraïense en Oostenrijkse schrijvers staan centraal. Onder hen vinden we Joseph Roth en Alfred Döblin, die er in de jaren twintig op reportage waren, en de Poolse dichters Zbigniew Herbert en Adam Zagajewski, die er werden geboren.

Tot 1918 lag deze door Polen, Joden en Oekraïners bewoonde stad in het Habsburgse rijk, daarna in Polen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de hele Joodse bevolking vermoord. Na de oorlog kwam de stad in de Sovjet-Unie te liggen en werd de Poolse bevolking verdreven. Nu geldt Lviv als bakermat van de onafhankelijke Oekraïense cultuur en als ‘heimelijke hoofdstad’ van Oekraïne. Ook reizigers herontdekken Lviv, die met haar fraaie barokkerken, Weense opera en Jugenstilwijken lange tijd als een schone slaapster achter het IJzeren Gordijn verborgen lag.