Een oudere vrouw uit Kameroen vertelt over haar ervaringen met polygamie. Haar vader had 8 vrouwen en veel kinderen, die in harmonie samenleefden. Hij huwelijkt haar in 1962, als ze 16 is, uit aan de zoon van een vriend en met Paul leidt ze een rustig, monogaam leven. Ze krijgen 2 zoontjes die jong sterven. Nadat ze op straat kort praatte met een man die haar aansprak, verwijt haar schoonvader haar ontrouw; haar man gelooft dit, waarna ze een miskraam krijgt. Ze gaat terug naar haar familie, wordt er na jaren opgemerkt door een traditionele genezer en wordt zijn 4e vrouw. Zijn andere vrouwen accepteren dit niet, maar als Jean later ziek wordt en sterft, is de vrede getekend. Dit onopgesmukte, goed vertaalde verhaal van binnenuit van Massado, die met de andere weduwes van haar man in Kameroen woont, is integer opgeschreven door de Duitse ontwikkelingswerkster. Het laat heel goed zowel de negatieve als de positieve kanten van polygamie zien en beschrijft indringend en met respect het traditionele Afrikaanse dorpsleven. Omslagfoto in kleur van Afrikaanse vrouw met kind bij leemhutten.