Autobiografische verhalen van deze van oorsprong Italiaanse schrijfster en milieuactiviste, bekend van de eveneens autobiografische en verfilmde bestseller 'Ik droomde van Afrika' (1991)*.
Al van kinds af aan gefascineerd door Afrika vertrok zij in 1970 met haar tweede man Paolo en zoontje Emanuele naar Kenia. Daar kochten zij de veeboerderij Ol Ari Nyiro en raakte Kuki Gallmanns leven voorgoed verbonden met de Afrikaanse natuur waar zij troost bij vindt als zij na een aantal jaren zowel haar man als zoon verliest.
In 'Olifanten in mijn boomgaard' schrijft Gallmann (1943) nog meer herinneringen op, onder andere over haar familie en jeugd op het Italiaanse platteland, over haar zoon Emanuele, haar tweede man Paolo en hun ranch, over huisvriend Prins Bernhard, beschermheer van de door Gullmann opgerichte Gallmann Memorial Foundation (die de bevordering van de harmonieuze coexistentie van mens en milieu nastreeft), over hun buren, de leden van de Pokot­stam, over de Afrikaanse natuur, de dieren, de bruiloft van haar dochter Sveva etc. Prettig leesbare, sfeervol geschreven autobiografische verhalen die velen zullen aanspreken. Met fotokatern (zwart­wit en kleur), bijlage met een aantal van Gallmanns lievelingsrecepten en een verklarende woordenlijst.