Kuki Gallmann, een Italiaanse vrouw, werkt en woont sinds 1974 in Kenia. Ter nagedachtenis aan haar overleden man en zoon richtte zij de Gallmann Memorial Foundation op, een stichting die zich inzet voor het behoud van de natuur en het culturele erfgoed van Kenia. Op haar ranch in Oost-Kenia zette zij het Wildernis Informatiecentrum op, bedoeld om verwesterde jonge Kenianen hun eigen Afrika te laten ontdekken. In dit boek zijn elf verhalen en een dagboekdeel bijeengebracht. De schrijfster maakte een dagboek van een dertien dagen durende barre tocht over 420 km door vrijwel onbegaanbaar en vanwege bandieten gevaarlijk gebied. Het merendeel van de verhalen is autobiografisch, ze gaan over mensen met wie de schrijfster nauwe banden heeft, over haar impressies van de imposante natuur van Kenia en over haar geliefde dieren. Zij geeft blijk van een grote bewondering voor wat zij ervaart als het authentieke Afrika. Haar stijl is duidelijk zuidelijk van toon. Een zekere neiging tot het theatrale is haar niet vreemd, het effect is wel dat hierdoor de levendigheid van haar verhalen wordt verhoogd. Pocketeditie; zeer kleine druk, enkele zwartwitfoto's.